Renk Cümbüşü Kadınlar

post-header

Yılların bitişi ve başlangıcı….. Bazılarımız için yeter bitsin dediğimiz bazılarımız için ise hiç bitmesin diye söylendiğimiz… Bana gelince yıl sonu hesap dökümü çıkarıyorum önüme. Nasıl geçmiş bir yıl nerede kendimle mutlu olmuş nerede kendimi nakavt etmişim. Yanlışlarım benim yanlışlarım ve doğrularım benim doğrularım olsa da insanın en büyük savaşı  “iç meydanlarında kendisiyle verdiği savaş. Kazanan ve kaybeden yok sonucunda hep kazanan var anlayıp bilene…

Yıllarca kişisel gelişim kitapları okudum, seminerle gittim, you tube videoları gırla gitti ama okuduklarımızı hayata dökmek kolay olmuyor. Değişik bir denge bu iş; bazen çok kapılıp bencil olabiliyorsun mesela, bazense kitap bitiyor ve sonrası üç gün bir iç huzur, bir guru hali ama sonra birden saçlar diken diken trafikte küfrediyor buluyorsun kendini. O zaman bunun ayrımını nasıl yapar insan? Bunu dengeye nasıl getirir?

 Sürekli ben merkezinde ol, kendini düşün kendini sev, önce sen… Sen Sen Sen !!!!  Ama işte bu sefer hep kendin odaklı kendi mutluluğunu ön planda tutan insanlar oluyor etrafta.

“ Şekerim yeter şimdiye kadar hep başkalarını düşündüm, yetti canıma artık kendimi seviyorum, gör bak bana artık “  E görelim yolun açık olsun… Yani demem o ki ne çok kaptırmak gerek ne de çok bırakmak kendini; bu iki dünyayı katıp katıştırıp kendi dünyan haline getirmek bence. Çoğu zarar,azı karar ne de olsa.

Ben yapabildim mi hayır çokça düşüyorum emin olun ruh yara bere içinde ama hoop kalkıyorum (Yerde kalıyorum ama sürünüyorum bir müddet sonra hoop J) Ama bu iş cidden kendinle bağ kurmaktan geçiyor, kendini sakinlemekle oluyor.  Psikologlar, kişisel gelişimciler ,yaşam koçları bunlarla devam edip huzur bulmaya da okey elbette ama dönüp dolaşıp geleceğin kürkçü dükkanı aynadaki kendin . Alacaklarını alıp, bir harmanlayıp sonrasında yaşamına giydirebildiğin sürece yol alıyorsun ve bu bir anda olmuyor… Sabır sanırım hepimizin öğrenmesi gereken bir huy. Ezcümle kendini tanımak ve tanış olmak önemli. Dışa bağımlı kalınmıyor nereye kadar eğitim, nereye kadar kitaplar. Bunların sürekliliği ve kendini geliştirme bir süreç orada değilim hep öğreniyorsun ona da evet ama kendine işlemen gerek bunları sabırla, sebatla ve dengeyi bularak yoksa kısır döngü gitmiyor dönüp duruyorsun.

2022 yılı bana babamın kaybını getirdi, geride onu bırakıyorum geçen yılla birlikte orada gömülü artık. Bu süreci sonra ayrıntılı yazarım hazır olunca. Çok dağıldım ama çok… Hala savruluyorum bazı bazı. Ama ne öğrendim hayat iyi ya da kötü değil, bize bir garezi yok yaşanan yaşanıyor. Önüne gelenle ne yapacaksın seçtiğinde bu seçimler bizi bir sonraki seçime taşıyor, sonra bir başkasına,hayat böyle örülüyor üzerimize,kendimize.

Yeni yıl adı üstünde…  Yeni yıl; kendimizle yol alacağımız, kendimizi hayatın getirdiklerinde bulacağımız, bilinmeyen ama beni heyecanlandıran, mutlu eden bir başlangıç… Çevremde “Sen nasıl böyle mutlu oluyorsun her şey kötü ve değişmeyecek “ diyenler var mı var ama ben yaş aldıkça doğum günü heyecanını yaşamayanlardan ya da yeni yılı beklemeyenlerden değilim hiç olmadım… Hep mutlulukla bakıyorum gelecek olana iyi ya da kötü bilemem ama yeni işte o yüzden kutlu olsun, mutlu olsun, renkli olsun, tatlı olsun ve sizlerle olsun…

MUTLU YILLAR  

                                                                                                                                                    KIRMIZI

Önceki içerik
Sonraki içerik
İlgili Diğer İçerikler