Renk Cümbüşü Kadınlar

post-header

OTİZM VE DIŞARIDAKİLER

AVM’nin asansöründe çocuğumu ilk defa gören ve bir daha görmeyeceğine emin olduğum orta yaşlı teyze “Hiç sevmiyorum çocuklarda oje, böyle neye özendiriliyorsa artık”  “Neye” diyorsun cevap yok. ( İç sesim: Oysa ki daha dün akşam çocuğum beni taklit ediyor ve ince motor becerileri gelişti diye çok sevinmiştim.) Yürüyen merdivendeki pusetten rahatsız olup bizi devirecek şiddette sollarken üstüne de daralan bir diğer teyze “Kocaman çocuk hala arabada”. (İç sesim: Kusura bakmayın o seanstan bu seansa giderken trafikte takılmayalım diye kullandığımız toplu ulaşım araçlarında kalabalık yaptık.) Belediye sorumluluğundaki bir meseleyi kanun ve bizim hakkımız çerçevesinde özellikle otizmli bir çocuğumuz olduğu için ne zaman çözüleceğini ya da çözülüp çözülmeyeceğini sorduğumuz Belediye Başkan Yardımcısının “ Aaaa niye kafasını vuruyor ki, doktora götürdünüz mü?” (İç sesim: yok götürmedik raporu da şikayet ettiğimiz pazarcı yazdı.) Mesele tabii ki çözülmedi. Şu anda otizme ışık yak ve engelliler haftasında konuşuyor da, konuşuyor, sadece konuşuyor. Çocuğumla oynamak isteyen tatlı küçük bir çocuk “ Anne bu çocuk benle oynamıyor ve konuşmuyor” diyor park annesine “ Ne yapalım kızım annesi kibarlık öğretememiş” (İç sesim: Şimdi sana çocuğum otizmli konuşamıyor bir kelimesi bile yok desem ne sorular sorulacağını, acıyacağını biliyorum fakat sen karşındaki insanı yaftalarken neler olduğunu, o kişinin başından neler geçmiş olacağını bir saniye bile düşünmüyorsun).

Bunları duymak için otizmli bir çocuğunuzun olmasına gerek yok, çocuğunuz varsa bir yabancının sizin ve çocuğunuz hakkındaki yargılarını sıklıkla duyacağınız bir dünyaya hazır olun. Bu mesafesizliğin sebepleriyle ilgilenmiyorum ama kendimi korumanın en iyi yollarından birinin kayıtsızlık olduğunu biliyorum. Fakat dışarıdakilerin yapması gereken bir sürü şey var. Mesela kendisi de kırmızı ışık yandığında sinirlenen taksi şoförleri otizmli çocuklarda yaygın ve normal olan arabanın durmasına tepki göstermesi ve hırçınlık yapmasını çocuğu bahane edip sıkıntı çıkarmasınlar. Uçağa binerken bankodaki görevliye koltuk numaralarımız bu dediğimizde uçağın modelin değiştiğini ve yeni numaralar vereceğini söylemesiyle başıma gelecekleri bildiğim için üstüne basa basa çocuğum otizmli olduğunu ve olası bir krizi önlemek için anne ve babası olarak yan yana oturmak istiyoruz eski koltuk numaralarında olduğu gibi dememe rağmen birimizi Hanya’ya birimizi Konya’ya göndermesin. Sonrasında zaten kaygılı ufacık bir çocuk ağlamaya başladığında sağımdaki solumdakilerden uçağa da çocuk almasınlar, biz bunu çekmek zorunda mıyız muhabbetleriyle birbirlerine destek olmalarını dinlemek istemiyorum ve ben de sizin insafsızlığınızı çekmek istemiyorum ama susmuyorsunuz. Maalesef çocukların kanadı yok, uçağa binmek zorundalar. Otobüste bir yetişkin gibi koltukta oturmaları gerek. Ve maalesef sizler de bir zamanlar çocuktunuz ve sizin gibiler tarafından bir yerlerde istenmiyordunuz. Kurumsal bir hata olduğunda bireyleri karşı karşıya getiren tüm bu yanlışlıklar özellikle otizmli bir çocuğunuz olduğunda sizin gösterdiğiniz tüm dikkat ve özene rağmen her şeyi alt üst ediyor. Ben istediğim kadar çocuğum için ve başkalarına da bir sıkıntı olmasın diye çabalasam da olmuyor. Çünkü herkes herkesin her şeyine karışmakta haklı ve onlara göre sistem ve kurumlar asla yanlış değil.  Yanlış olan doğurmasaydın denilen bu dünyaya geleli 4 sene olmuş bir çocuk. Yani zincirdeki son halka… Peki, ne yapılmalı? Şu yapılsa yeterli iyi ve yararlı bir şey söylemeyeceklerin susması. Bir de eğer kaygı nöbetleri geçiren bir çocuğu yanında bir yetişkinle gördüğünüzde, lütfen  sadece sakince yapabileceğim bir şey var mı diye sorun, yardım istiyorsa size ne yapmanız gerektiğini söyleyecektir. Yardım istemiyorsa uzaklaşın. Ve lütfen çevrede vah vahlayan, Allah göstermesin, hep şımarıklıktan diyen birileri varsa da uzaklaştırın. Bu laflar mesela beni daha da kaygılandırıp, utandırıyor ve bendeki tüm olumsuz duyguları çocuğumun hissetmesine neden oluyor. Ve lütfen sesinizi yüksek sesle konuştuğu ya da ağladığı için çocuklara değil de gözünüzün önünde dövülen, istismar ve taciz edilen, aç bırakılan, yalın ayak dolaşan çocukları bu hale düşürenlere yükseltin.

Dore

folder_920_201707260845-1
Önceki içerik
Sonraki içerik
İlgili Diğer İçerikler