Renk Cümbüşü Kadınlar

post-header

Kömür Gözlü Çocuk

Okurken Dinlemelik Müzik

O, kömür gözlü çocuk! Adı benim için öyle… Nasıl yakışıklı, nasıl tatlı; anlatılamaz tanımanız gerek.

İşte hayat bazen o denli insafsız davranıyor ki kimilerine. O da kendi payına bunu yaşayanlardan elbette sadece onun yaşantısı altüst olmuyor bütün ailenin hayatı ciddi anlamda etkileniyor.

Hayatta gördüğüm daha fazla otistik birey varken yakından gördüğüm iki kişi oldu şimdiye değin. Benim yakından tanıdıklarım belki de tesadüf. Babalar ciddi anlamda havlu atanlar grubunda. Birincisi kömür gözlü çocuğun babası ve en yakın dostu olarak alkolü seçmişti diğeri ise şans oyunlarını. Kömür gözlü çocuğun ailesi uzaktan akrabam olduğu oturup kalkmışlığımız, yemiş içmişliğimiz var. Diğer aileyi çok tanımıyorum. Belki babalara haksızlık yapıyorum ama ben sadece gözlemlerimi aktarıyorum.

Neyse işte konumuza dönersek o kömür gözlü çocuk otizm tanısı konulduğunda 4,5-5 yaşlarında idi. Aile tedavi konusunda ciddi emek harcamasına rağmen kayda değer bir yol alınamadı ne yazık ki…. Liseyi bitirdi fakat hep o kaynaştırılması gerekli olan farklı olan çocuk olarak ve yine bence gözüne gözüne sokularak. Bu toplumun ciddi bir yarası diye düşünüyorum fakat normal bireylerde -ki normal nedir bu arada? – bile eğitim sisteminde o denli ciddi açıklar var iken beklentilerimiz de sanırım minimal tutmamız gerekiyor ???? mu acaba?

Elbette kömür gözlü çocuk büyüdü ve cinsel yönden gereksinimler ortaya çıkmaya başladı ve bu arada üstüne “epilepsi” tanısı aldı. Başta dediğim gibi hayat bazen çok adaletsiz davranıyor bu çocuk sevinse kriz geçiriyor üzülse kriz geçiriyor. Çok güç gerçekten.

Kömür gözlü çocuğun bir de abisi var; karizmatik, yakışıklı kızların göz bebeği…Kömür gözlü çocuk serzenişte bulunuyor “Benim niye hiç arkadaşım yok diyor” Ona karşı cinsten yakınlık gösteren herkesi hemen hemen herkesi yanlış anlıyor. Sonunda ailesine evlenmek istediğini söylüyor ama ortada evlenilecek kız yok!

Günlerden bir gün halası vefat ediyor ama cenazeye üzülmesin ve kriz geçirmesin diye götürmek istemedikleri için büyükanneye bırakıyorlar. İki gün aile gelmeyince kömür gözlü çocuk büyükanneye ailesinin nerede olduğunu soruyor ve diyor ki “Beni terk mi ettiler?”  Ben böyle dediğini duyunca nasıl üzüldüğümü anlatamam sözde kocaman çocuk ama büyüyen boyuna oranla duyguları hep çocuk onun…

Aile dönünce onu terk etmediklerini halasının vefatı nedeniyle iki gün uzak kaldıklarını söylüyorlar. Kömür gözlü çocuk bunu duyunca ne desin;

“E anne şimdi eniştemi evlendirmek gerekir değil mi ?” 🙂

                                                                  HARDAL

Önceki içerik
Sonraki içerik
İlgili Diğer İçerikler