Renk Cümbüşü Kadınlar

post-header

Köklerimdeki Esmeralda

Okurken Dinlemelik Müzik

Canımmmm Çingenelerin tek bir atasözleri varmış, -ki bana göre evrenin şifresini, mutluluğun formülünü, yaşamın mottosunu derleyip toplayıp, hap gibi insanlığın hizmetine sunmuşlar, üstüne edilecek başkaca kelama da yer bırakmamışlar.

“Evde oturan, ölür”..   ilk ne zaman duymuştum/okumuştum hatırlamıyorum ama “evet be, bu mudur, buduuur” dediğimi ve fena halde içselleştirdiğimi çok iyi hatırlıyorum. Hatta teorim şudur ki; atalarımın birinden gelen bir çingene köküm var ve bu söz ile birlikte sulanarak, içimde serpildi ve göçebe ruhum benliğimin tek hakimi olarak ipleri ele geçirdi. Yoksa popomun yer tutmayı sevmemesinde, rutinin beni boğmasında, gözümün hep yenilik/değişiklikte olmasının başka nasıl bir açıklaması olabilir ki? Zeytin Ağacındaki Zaman beyi derhal göreve davet ediyorum, kim bu köklerimdeki Esmeralda ve bu güzel çingenenin anılarını onurlandırmak için yapmam gereken neler var 🙂

Ama gel gör ki, ruh göçebe ama yaşam stabil. Fotokopi makinasında çoğaltılmış dünün aynısı yarınlar ve araya sıkışmış bugünler..

Bende bu çemberin dışına çıkamıyorsam en azından içi renkli olsun, düşüncesiyle bir dönem saçlarıma sardırmıştım. Boya kataloğunda yer alan tüm renkleri asker tıraşından belime kadar uzanan tüm saç modellerimde uyguladım, -ki devlet arşivinde de yer aldığı üzere bu renklenme sevdamın jurnallenmişliği bile vardır. Canı sıkılan her vatandaşa kıldan tüyden sebeplerle şikayet yolu açıldığı için benim de aralarında bulunduğum bir grup çalışan hakkında kaleme alınan dilekçedeki “saç rengini sürekli değiştiren ve erkek düşmanı aşırı feminist olan” şeklindeki suçlarım okununca “E dedim adam haklı, ben dağılıyorum, siz kafanıza göre takılın” 🙂

Çalışan/çalışmayan/öğrenci fark etmeksizin hepimiz bizlere yüklenen programlar dahilinde “dolap beygiri” misali dön baba dönelim tadında yaşıyoruz ve bunu hareketlilik sanıyoruz, oysa gerçekte ölüyoruz. Asıl yapmak/olmak istediklerimizi sürekli bir koşula bağlayarak; okul bitsin, işe başlayayım, emeklilik yaşımı tamamlayayım, çocuklar biraz büyüsün, evin kredi borçlarından kurtulayım, falanlar filanlar derken…

Işıklar içinde, yattığımız yer incitmeden uyuyalım ve arada sevdiklerimizin usuna düştüğümüzde de ruhumuzun huzur bulmasını umalım. Amin.                                                                                         MOR(T)CİVERT

Önceki içerik
Sonraki içerik
İlgili Diğer İçerikler