Renk Cümbüşü Kadınlar

post-header

Çocukluğumuzdan beri öğretilenler:

Hep,  başkaları için yaşa,

Hep,  başkaları için adil ol,

Hep,  duygularını söyleme, aman ha karşındakini kırma, bağırma, öfkelenme,

Hep,   kimseye güvenme,

Hep, aileni, arkadaşlarını, hayvanları, doğayı  sev,

Hep bir şey yapmadan önce düşün,

düşün düşün….. sorgula sorgula…..

Peki ya BEN NERDEYİM???

İnsan kendini tanımadan kim olduğunu bilmeden, duygularını isteklerini fark etmeden, artılarını eksilerini görmeden özetle kendini görmeden, kendini fark etmeden, kendini bilmeden, kendini sevmeden  nereden bilebilir diğerlerini…

Bilmediklerimizi nasıl öğretebilir veya anlatabiliriz.

Piano çalmasını bilmiyorsam öğretebilir miyim?

Ben kendimi sevmezsem, bilmediğim bir sevgiyi çocuklarıma nasıl öğretebilirim.  Onların sevgiyle bakabilmelerini nasıl sağlayabilirim?

Ben kendime adil olmazsam başkalarına nasıl adil davranabilirim,

Ben kendime güvenmezsem diğerlerine nasıl güvenebilirim,

Duygularımı söylemezsem paylaşmazsam duygularımı nasıl bilebilirim.

Şikayet etmeyelim, gereğini yapalım….

Hadi gelin önce ben olalım.

Önce kendimizi görelim fark edelim,

Önce kendimize güvenelim,

Önce kendimize adil olalım ,

Önce kendimizi, bedenimizi kimliğimizi, olduğumuz halimizle kabul edelim,

Önce hissettiklerimizi söyleyelim, korkmadan özgürce konuşalım,

Önce kendimizi sevelim,

Düşünmeyelim, hissedelim ve yaşayalım.

Geçelim  aynanın karşısına önce gülümseyelim ve sarılalım kendimize.

Alalım kâğıdı kalemi elimize önce kendi romanımızda kendimizi yazalım…

BEN VARSAM HERŞEY ANLAMLI BEN YOKSAM……..

Sevgiyle…

                                                                                   ALTIN SARISI

folder_920_201707260845-1
Önceki içerik
Sonraki içerik
İlgili Diğer İçerikler