Renk Cümbüşü Kadınlar

post-header

35 sonrası yanan ampuller, düşen jetonlar vb… 🙂

Okurken Dinlemelik Müzik

Kendi hikayemden anlatayım istiyorum… Ne de olsa en samimi ve gerçek paylaşımım bu şekilde olabilir.

Ne ciddiye alırdım her bir şeyi; katılıklarım, kalıplarım vardı bolca.

Endişelerim, korkularım vardı her biri birbirinden çeşitli; çoğu mat renkli ve koyu tonlu…

Ne  çok sorumluluk alırdım üzerime; bir zaman sonra bana yük olan, altlarında kalıp yorulduğum, bunaldığım, gerildiğim…

Hoyratça kullandığım bedenim vardı; ilgilenmediğim yeterince, durmasına izin vermediğim zihnim, hareketsizliğine meydan bırakmadığım uzuvlarım.

Dalgalanan inin inip çıkan hislerim, duygularım vardı; yönetmesini bilemediğim, kapılıp da sürüklendiğim.

Şikayetlerim, yargılamalarım, suçlamalarım vardı; kaynaklarını başkaları zannettiğim…

İlişkilerim vardı; merkezimden saptığım, içindeyken önceliklerimi belirleyemediğim, alma- vermede dengeyi bulmakta zorlandığım…

Mantıkla yaşamaya çalıştığım bir hayatım vardı; sadece bu şekilde doğru yapacağımı zannettiğim…

Zannettiklerim, beklentilerim vardı; hakikati görmemi engelleyen…

Vardı da vardı…

35 sonrası  ise başladı dönüşümüm. Hadi bir dönüşeyim canım sıkıldı olandan diye olmadı tabii ki 🙂 Kimi acılar ile ve devamlı tekrar eden beni üzen döngüler ile zoraki oldu yeniden doğuşum.

Petrol Mavisi  çözüm mü yoksa kurbanlık mı, şükür mü şikayet mi, dönüşüm mü doğduğun gibi ölmek mi, cesaret mi korku mu, beyin mi kalp mi, teslimiyet mi yoksa illa böyle olsunlar mı, her şeyi biliyorum mu öğreniyorum mu, deneyimlerim mi cezalarım mı…vb..

Seçtim ben de bardağın dolu tarafını… Bıraktım etrafı başladım kendimle maddi-manevi ilgilenmeye, özüme dönmeye, iç sesimi dinlemeye, silbaştan yenilenmeye. Ne artık hizmet etmiyorsa bana helalleşip bıraktım adım adım. Bazı gıdalardan tutun da bazı hallere, zanlara, düşünce kalıplarına, ilişki şekillerine, mekanlara, insanlara kadar.Yerlerine bana şifa verenleri seçmeye başladım adım adım. 

Katılıklarımın aslında içsel kalıplarımdan ve yargılarımdan kaynaklandığını kabul ettim. Yerlerine öz şefkati seçtim.

Endişe ve korkularımın hayata, Yaradana ve kendime olan güvensizliğimden kaynaklandığını kabul ettim. Yerlerine teslimiyeti koydum.

Gereksiz üzerime aldığım sorumluluklarımın arkasında kontrolcülüğüm olduğunu farkettim. Yerine  şahitliği ve güveni yerşeltirdim. Bir çok şeyin ve halin, kişinin bensiz de olacağını, akacağını kabul ettim.

Hoyratça kullandığım bedenimle olan ilişkimin zayıflığını farkettim. Yerine öz değer ve ilgiyi yerleştirdim usulca nazikçe. Avatarıma kıymet vermeyi seçtim.

Şikayetlerim, yargılamalarımın temelinde ailemden, çevremden aldığım bana artık hizmet etmeyen düşünce kalıplarının olduğunu anladım. Yerlerine şükrü, hoşgörüyü seçtim. Nötr bir halin beni ne denli dinç ve evensel kıldığını farkettim, şahitlikte kalabilmenin muhteşemliğini keşfettim. Dışarıda suçlular ve haklılar aramayı bırakıp onların aynalarım olduğunu kabul ettim. Benden yansıyanlar ile yüzleştim, zayıflıklarım ile kendimi kabul ettim ve sevdim. 

Merkezimde olamadığım ilişkilerimin arka planında sevilme, onay, takdir, ilgi beklentilerimin olduğunu anladım. Dışarıdan beklemek yerine bunları kendime severek sunmaya başladım. Kendimi ve ihtiyaçlarımı ilk sıraya almayı öğrendim. Fazla empati, özveri ve tevazu da zararmış hem kendime hem yanımdakilere. Yok ile çok aynı imiş 40’ ımda anladım :))

Mantığımın ve beynimin donanımımın az bir kısmı olduğunu farkettim.Sezgilerimin, hislerimin, iç görülerimin gücünü ve potansiyelini keşfettim. İlhamlara açtım kendimi. Madde ve manayı dengeledim içimde. O’nun zenginliğini, hediyelerini, yardımını almaya açtım kendimi. Seçtiği vesile ve vasıtaları görmeyi ve gelen maddi ve manevi desteği almayı öğrendim.Kibri bıraktım.

Zanlar ve beklentilerle kendimi yanılttığımı, ertelediğimi anladım. Sadece An’a ve Olana odaklanmaya kendimi açtım. 

Hala yoldayım; yolda benim yolcu da… Tümünün tadıyla… Daha nice haller ve bilgiler var öğreneceğim, deneyimleyeceğim. Yalnız artık daha esneğim, daha farkındayım, daha güvendeyim, daha neşeli hem de daha dinginim. En önemlisi de Kendimi ve hayatı koşulsuzca sevmeyi öğrendim.

Petrol Mavi 

folder_920_201707260845-1
Önceki içerik
Sonraki içerik
İlgili Diğer İçerikler